Í úrskurði Persónuverndar í máli nr. 2011/482 var fjallað um framsendingu tölvupósts starfsmanns sem látið hafði af störfum.

Málavextir voru þeir að Á kvartaði til Persónuverndar yfir áframsendingu úr tölvupósti hennar í annað pósthólf hjá P eftir að hún lauk störfum hjá fyrirtækinu. Sendur hafði verið tölvupóstur á póstfang hennar hjá P og hafði borist svar frá öðrum starfsmanni fyrirtækisins.

Í úrskurði Persónuverndar segir að sú aðgerð P að framsenda tölvupóst Á hafi verið vinnsla persónupplýsinga í skilningi laga nr. 77/2000 um persónuvernd og meðferð persónuupplýsinga. Var því næst tekið til hvort slík framsending sé lögmæt.

Stillingar þess hvernig tölvupóstskeyti eru framsend er liður í rafrænni vöktun atvinnurekanda á tölvupóstum og tölvupóstkerfisnotkun starfsmanna og var því aðgerðin rafræn vöktun í skilningi 6. tölul. 2. gr. laga nr. 77/2000.

Öll rafræn vöktun er háð því skilyrði að hún fari fram í málefnalegum tilgangi, sbr. 4. gr. laganna. Í úrskurðinum kom fram að í sumum tilvikkum geti sérstakar aðstæður réttlætt áframsendingu tölvupóstskeyta svo að skilyrði laganna teljist uppfyllt. Sönnunarbyrði þess að slíkar aðstæður hafi verið fyrir hendi hvílir á atvinnurekanda og að vinnsla hafi verið honum nauðsynleg og heimil. Í þessu máli hafði P ekki sýnt fram á að framsending póstsins hafi verið nauðsynleg til að tryggja áfram þjónustu við viðskiptavini sína. Ekkert lá fyrir um að ekki hefði mátt tryggja þessa þjónustu með öðrum hætti, .s. því að stilla kerfið þannig að sendendur skeyta fengju aðeins skilaboð um að Á hefði látið af störfum og hvert þeir gætu snúið sér. Taldi Persónuvernd framsending á tölvupósti þar af leiðandi hafa verið óheimila.