BSRB hefur, ásamt BHM, Félagi íslenskra hjúkrunarfræðinga og Kennarasambandi Íslands, skilað umsögn um frumvarp stjórnvalda sem felur í sér afnám áminningarskyldu úr lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins. Í umsögninni er frumvarpið gagnrýnt harðlega og varað við því að með því sé vegið að sjálfsögðum og áratugagömlum réttindum starfsfólks ríkisins.
Skýrar leikreglur sem tryggja vandaða málsmeðferð
Áminningarskylda og þær reglur sem stjórnvöld vilja afnema fela í sér mikilvægar leikreglur á vinnumarkaði. Þær eru verkfæri sem stjórnendur ríkisins hafa til að taka á málum sem kunna að koma upp og stuðla að vandaðri málsmeðferð þegar tekin er stjórnvaldsákvörðun um uppsögn.
Reglurnar hafa sannað gildi sitt og nýleg dómaframkvæmd, sem fjallað er um í umsögninni, bendir ekki til þess að rök séu fyrir því að fella þær brott. Þvert á móti sýnir dómaframkvæmd einfaldlega að þeir stjórnendur sem kunna að beita reglunum hafa mikið svigrúm til þess að taka á starfsmannamálum og öll verkfæri eru til staðar. Vandinn hefur því ekki verið reglurnar sjálfar heldur hvernig þeim er beitt.
Formleg viðvörun áður en til uppsagnar kemur
Í opinberri umræðu hefur verið lagt töluvert upp úr því hversu íþyngjandi áminningarskyldan sé. Það er vissulega rétt að enginn óskar sér að fá áminningu í starfi. Hins vegar er eðlilegt og sanngjarnt að starfsmaður fái formlega viðvörun áður en til uppsagnar kemur, þegar ástæður má rekja til starfsmannsins sjálfs.
Til eru fjölmörg dæmi af almennum vinnumarkaði þar sem uppsagnir virðast byggðar á misbeitingu valds og ekki starfseminni til hagsbóta. Áminningarskylda er meðal annars mikilvæg til að tryggja málefnaleg og fagleg vinnubrögð — og þar með gæði opinberrar þjónustu.
Rangt forgangsverkefni í mannauðsmálum ríkisins
BSRB bendir á að stærstu áskoranir ríkisins í mannauðsmálum séu meðal annars mannekla, atgervisflótti, mikil starfsmannavelta og veikindafjarvera. Það skýtur því verulega skökku við að fyrsta verkefni ríkisstjórnarinnar sem snýr að starfsfólki ríkisins feli í sér skerðingu réttinda þeirra.
Ef markmiðið er að bæta mannauðsstjórnun, auka gæði þjónustu ríkisins og draga úr sóun, þá séu þetta þau verkefni sem beina þurfi kastljósinu að — ekki að veikja réttarstöðu starfsfólks.