Leit

Þetta eru hvorki flókin skref né óyfirstíganleg enda hafa þegar sambærileg skref þegar verið tekin á hinum Norðurlöndunum þar sem er tryggð samfella milli fæðingarorlofs og dagvistunarúrræðis. Síðasta heildstæða umræðan um umönnunarvanda átti sér stað upp úr 1990

vegna þeirra daga sem hann átti að mæta til starfa á tímabili veikinda, sem getur að hámarki verið 30 dagar. Uppsagnarfrestur. Almennur uppsagnarfrestur hjá ríki og sveitarfélögum, að loknum reynslutíma, er þrír mánuðir. Hafi starfsmaður unnið

upp leiguverð í samræmi við arðsemiskröfuna. Sambærileg pólitísk umræða átti sér stað í Svíþjóð í kjölfar efnahagsþrenginga fyrir rúmum 30 árum. Kjarni umræðunnar var um hvernig draga mætti úr kostnaði og hafin var útvistun á þjónustunni að því markmiði

skref í átt að auknu launajafnrétti, óháð menntunarstigi.  .  . Sigríður Ingibjörg Ingadóttir, hagfræðingur BSRB og Steinunn Bragadóttir, hagfræðingur hjá ASÍ

ár – en það breytist ekkert nema gripið sé til aðgerða til að tryggja raunverulegt jafnrétti þegar kemur að launuðum sem ólaunuðum störfum kvenna. Mikilvægustu næstu skref í þá átt eru að halda áfram vinnunni við að endurmeta virði kvennastarfa

sem fara fram á milli kl. 12:00 og 13:00.  . Seyðisfjörður. Félagsheimilinu Herðubreið - Sverrir Mar Albertsson flytur ávarp. Boðið verður upp á súpu undir ávarpi

til húsnæðisfélaga á borð við Bjarg íbúðafélag, sem ekki eru rekin í hagnaðarskyni. En það er sárt til þess að vita að ríkisvaldinu finnst það ekki skylda sína að bæta landsmönnum upp þær skerðingar sem áttu sér stað í velferðarkerfinu eftir hrun. Ágætu

allir stjórnmálaflokkar megináherslu á heilbrigðiskerfið en mörg kosningaloforðanna voru svo loðin að erfitt var að greina hvaða hugmyndafræði réði raunverulega ríkjum. Vildu þau byggja upp sterkt félagslegt kerfi eða átti að leysa málin með einkavæðingu? Þetta eru enn

ekki kosningarétt til Alþingis. Okkur ber að standa með þeim.  . Neyðarástand í félagslegum innviðum. Frá aldamótum hefur ríkt aðhalds- og niðurskurðarstefna á stofnunum í velferðarkerfinu. Á sama tíma hefur átt sér stað

– en báðar voru að lokum viðurkenndar sem réttmætar kröfur, annars vegar með samningum og hins vegar með úrskurði. Þess vegna er það sérstakt í meira lagi að er röðin kom að BSRB við samningaborðið, þar sem eðlilega átti að sækja sömu

stöðugleiki.. Mikill meirihluti íslenska vinnumarkaðarins tók þátt í þessu með Samtökum atvinnulífsins, ríki og sveitarfélögum enda áttu allir að færa fórnir og ávinningurinn átti jafnframt