Leit

fyrir árið 2023 nær eingöngu hækkun gjalda á almenning í takt við verðlagshækkanir. Sú aðgerð er verðbólguhvetjandi og mun koma verst niður á þeim sem hafa lægstu launin og þyngstu framfærslubyrðina. Staða margra atvinnugreina og fjármagnseigenda er sterk

við samninga um jöfnun launa milli markaða, hafa engan áhuga á að gefa ungum fjölskyldum í húsnæðisvanda einhver alvöru tækifæri, hafa enga áætlun um raunverulega breytingu á virðismati kvennastarfa, enga áætlun um hvernig á að mæta nauðsynlegri styrkingu

hefur hækkað um 30 prósent frá undirritun lífskjarasamnings í apríl 2019, vísitala leiguverðs um 7,6 prósent en vísitala kaupmáttar launa um 6,6 prósent. Húsnæðiskostnaður er því að éta upp launahækkanir enda er húsnæði stærsti útgjaldaliður heimila og ræður

ekki hópar innan okkar samfélags sem búa við fátækt, geta ekki sótt heilbrigðisþjónustu eða komið þaki yfir höfuðið vegna fjárhags eða búa við lægri laun en aðrir hópar í sömu eða jafnverðmætum störfum og svo mætti lengi telja

strax og fæðingarorlofi lýkur. Við þurfum að viðurkenna hversu mikla ólaunaða vinnu konur inna af hendi og auka framlög til heilbrigðis- og velferðarmála til að létta álagi af konum. Að sama skapi þarf að endurmeta laun kvennastarfa út

munur á fjarveru frá störfum vegna barneigna bitnar á mæðrunum, sem fá lægri laun á vinnumarkaði, eru álitnar síðri kostur en karlar þegar ráðið er í stöður og eiga minni möguleika á framgangi í starfi og stjórnunar- og ábyrgðarstöðum en karlkyns

eru í miklum meirihluta starfsfólks á opinberum vinnumarkaði líkt og í heilbrigðisþjónustu, félagsþjónustu og menntakerfinu. Laun karla eru þó alltaf hærri en kvenna óháð því hvort þeir starfa á almennum eða opinberum vinnumarkaði. Þetta hefur verið vitað

En því miður hafa stjórnvöld til lengri tíma treyst á fórnfýsi kvenna sem hafa í raun bjargað leikskólakerfinu með því að hlaupa hraðar á lágum launum, oft á kostnað eigin heilsu. Það er tímabært að svara ákalli um umbætur á leikskólunum

sam­fé­lags­gerð­ar­inn­ar. Á næsta ári losna kjara­samn­ingar meiri­hluta aðild­ar­fé­laga BSRB. Þær áherslur sem verða í for­gangi í aðdrag­anda kjara­samn­ings­við­ræðna eru jöfnun launa milli mark­aða, end­ur­mat á virði kvenna­stétta og að stytt­ing

það sem af er ári 2022 og rýmri staða þeirra sem eru með hæstu launin og eiga fjármagnið. Hvernig ætlar ríkisstjórnin að bregðast við þessum aðstöðumun? Líklegt verður að teljast að hún bendi á að hér á landi ríki hvað mestur jöfnuður á heimsvísu til að rökstyðja

eru víða í ólestri, ofbeldi gegn opinberu starfsfólki fer vaxandi og mannekla er ein stærsta áskorun heilbrigðisþjónustunnar, þar sem einmitt flestir starfa. Konur eru mikill meirihluti ríkisstarfsmanna og flestar þeirra eru á of lágum launum, á hlaupum

Sjúkraliðastéttin er kvennastétt að meginstofni. Um 97% félagsmanna Sjúkraliðafélags Íslands eru konur. Það skiptir máli þegar fjallað er um aðhald, mönnun, laun, starfsþróun og álag. Aðgerðir sem veikja stöðu sjúkraliða hafa augljós kynja- og jafnréttisáhrif

til.  . Kröfur verkalýsðhreyfingarinnar í 100 ár. Ef við lítum aftur til fyrstu kröfugöngunnar þann 1. maí fyrir 101 ári síðan er þar margt sem má sjá endurspeglast í kröfum nútímans. Laun sem duga fyrir framfærslu, vinnan skapar auðinn og styttri

eða viðtals, og ef starfsmaður neitar geti það leitt til þess að hann fyrirgeri rétti hans til greiðslu launa í veikindum eða rétti til að koma til baka eftir veikindi. Reykjavíkurborg er einn þeirra atvinnurekenda, en borgin hefur samið við einkafyrirtæki

þeirra. Konur á Íslandi bera miklar byrðar umfram karla. Þær fá að jafnaði lægri laun en þeir, vinna í starfsgreinum sem verða illa fyrir barðinu á niðurskurði og sinna ólaunuðum störfum í meira mæli en karlar við umönnun fjölskyldu og ættingja

við samfélag sem lækkar skatta á þá ríkustu á sama tíma og gerðar eru aðhalds- og niðurskurðarkröfur til mikilvægra stofnana í heilbrigðis- og félagsþjónustu og menntakerfinu. Við verðum að tryggja sterkt velferðarkerfi sem greiðir laun í samræmi