Leit

tími til að stjórnvöld og atvinnurekendur grípi til aðgerða til að stuðla að raunverulegu jafnrétti og jöfnuði. Það gera þau með því að létta umönnunarbyrði vegna barna og ættingja og með því að beina stuðningi þangað sem hans er mest þörf. Útrýma

sem hefur nei­kvæð áhrif á and­lega heilsu fólks. Í rann­sókn Vörðu er bent á að aðgerðir stjórn­valda til að tryggja afkomu og lífs­kjör fólks í Covid-krepp­unni hafi gengið of skammt með þeim afleið­ingum að mörg heim­ili upp­lifðu

þarf tafarlaust til aðgerða til að tryggja öryggi á vinnustað og sýna þarf nærgætni í málsmeðferð. Sérstaklega þarf að huga að velferð þolanda vegna þess hversu erfitt það getur verið að greina frá áreitni og ofbeldi og það liggur fyrir að röng viðbrögð geta haft

“.  . . . Ályktun stjórnar BSRB um aðgerðir Kópavogsbæjar í kjölfar . . úrskurðar kærunefndar

ráðstefnu um málefni kvenna og kvenréttindi síðan Peking ráðstefnan var haldin 1995. Ástæða þess er, meðal annars, að bakslag hefur orðið í réttindum kvenna út um allan heim. Þetta bakslag þýðir að ákveðin hætta er á því að þær aðgerðir sem voru samþykktar

með réttu að kallast «heimild til handa rekstraraðilum til þess að velja það sem þeir geta best hagnast á». Lögin heimila nefnilega einkareknum fyrirtækjum að opna almennar og sérhæfðar þjónustustöðvar þar sem þau telja arðvænlegast að vera alveg óháð

Íslands fóru í verkfall sem auðveldlega hefði mátt afstýra ef viðsemjendur okkar hefðu haft vilja til að semja. Í þessum aðgerðum reyndi bæði á samstöðu okkar og samhug. Það ber að hrósa þeim sem leiddu samninganefndir félaga okkar, starfsfólki og öðrum