Leit

Hvað er áminningarskylda opinberra starfsmanna?. Áminningarskyldan er grundvallarþáttur í ráðningarvernd opinberra starfsmanna og tryggir að ekki sé hægt að segja fólki upp án þess að það hafi fyrst fengið skýra áminningu

Réttindi launafólks féllu ekki af himni ofan. Þau eru afrakstur langrar og oft á tíðum harðrar baráttu til að vinna gegn valdaójafnvægi milli starfsfólks og stjórnenda. Ef ekki væri fyrir kjarasamnings- og lögbundin réttindi þá myndu atvinnurekendur ráða einir yfir lífsviðurværi og starfsaðstæðum launafólks. Nú ætlar ríkisstjórnin að ráðast í eina stærstu réttindaskerðingu sögunnar á íslenskum vinnumarkaði — að afnema áminningarskyldu. Slík aðgerð dregur úr starfsöryggi allra ríkissta

Í sömu viku og fjármálaráðherra lagði fram frumvarp á Alþingi sem á að gera slökum stjórnendum auðveldara að reka ríkisstarfsmenn gaf héraðssaksóknari út 60 ákærur fyrir ofbeldisbrot eða hótanir gegn opinberum starfsmönnum. Mörg brotanna varða ofbeldi í garð lögreglumanna, fangavarða og heilbrigðisstarfsfólks sem hafa t.d. verið kýld, slegin, sparkað í þau eða hrækt á þau. Þarna er einnig að finna mál eins og sprengjuhótun á bráðamóttökunni og hótanir í garð fjölskyldu lögreglumanns

Margir stjórnendur virðast stytta sér leið þegar þeir beita áminningum og skapa um leið ríki og sveitarfélögum skaðabótaábyrgð. Ljóst er að hluti stjórnenda þarf á fræðslu og stuðning að halda hvað þessi mál varðar. Þetta er meðal þess sem kom fram í máli lögfræðings BSRB á aðalfundi Vinnuréttarfélags Íslands, sem haldinn var hinn 19. nóvember sl. Á fundinum var til umræðu hvort afnema eigi áminningarskyldu úr lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins en stjórnvöld hafa boðað áform sí

gagnrýnt harðlega og varað við því að með því sé vegið að sjálfsögðum og áratugagömlum réttindum starfsfólks ríkisins.  . Skýrar leikreglur sem tryggja vandaða málsmeðferð. Áminningarskylda og þær reglur ... , þegar ástæður má rekja til starfsmannsins sjálfs. Til eru fjölmörg dæmi af almennum vinnumarkaði þar sem uppsagnir virðast byggðar á misbeitingu valds og ekki starfseminni til hagsbóta. Áminningarskylda er meðal annars mikilvæg til að tryggja málefnaleg

BSRB hefur skilað umsögn til Alþingis vegna frumvarps fjármálaráðherra sem felur í sér afnám áminningarskyldu úr lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, nr. 70/1996. Umsögn BSRB er sameiginleg með Félagi íslenskara hjúkrunarfræðinga og Kennarasambandi Íslands og er afar harðorð um þessi áform ríkisstjórnar Kristrúnar Frostadóttur.  . Þær helstu athugasemdir sem nefndar eru í umsögninni eru eftirfarandi:. Afnám áminningarskyldu fæli í

Það hefur sjaldan verið jafn mikilvægt og nú að ræða mannauðsmál ríkisins af yfirvegun og ábyrgð. Þrátt fyrir það er fjármálaráðherrann, Daði Már Kristófersson, á vegferð sem virðist fremur byggja á óljósri hugmyndafræði út frá samtölum við einsleitan hóp og persónulegri reynslu af stjórnun, frekar en samráði og raunverulegum gögnum. Það er mikil einföldun að halda að töfralausnin á mannauðsvanda ríkisins sé að veikja rét

í starfsfólk. Afnám áminningarskyldu væri ein stærsta réttindaskerðing á íslenskum vinnumarkaði í áratugi. Það skerðir starfsöryggi ríkisstarfsmanna verulega – líklegt er að sveitarfélögin fylgi í kjölfarið. Áminningarskylda hindrar

 . Ógn við starfsöryggi og sjálfsögð réttindi. Áminningarskylda hefur það hlutverk að tryggja að starfsfólk fái tækifæri til að bæta ráð sitt áður en til uppsagnar kemur. Hún er mikilvæg vörn gegn geðþóttaákvörðunum, misbeitingu valds

með því að taka hana. Raunin er sú að áminningarskylda er öryggisnet. Markmið hennar er að tryggja að ákvarðanir séu málefnalegar, skráðar og fyrirsjáanlegar. Og hún er mun mildara úrræði en að farið sé beint í uppsögn. Sambærileg vernd er viðtekin á almennum

eða viðskiptavini. Undirrituð hafa unnið að málum þar sem bæði Reykjavíkurborg og önnur sveitarfélög hafa beitt ákvæðinu. Þó áminningarskylda atvinnurekanda sé meginreglan þegar um er að ræða uppsögn vegna atvika er varðar starfsmann sjálfan er í þessu máli